رباعی شمارهٔ ۱۱
اندازهٔ متن
ترس اجل و بیم فنا، هستی توست
ور نه ز فنا شاخ بقا خواهد رُست
تا از دم عیسی شده ام زنده به جان
مرگ آمد و از وجود ما دست بشست
۲ بیت
ترس اجل و بیم فنا، هستی توست
ور نه ز فنا شاخ بقا خواهد رُست
تا از دم عیسی شده ام زنده به جان
مرگ آمد و از وجود ما دست بشست
تا دیدهٔ دل ز دیدهها نگشاییهرگز ندهند دیدهها بینایی