رباعی شمارهٔ ۱۳۹
اندازهٔ متن
با خلق به خُلق زندگانی می کن
نیکی همه عمر تا توانی می کن
کام همه را بر آر از دست و زبان
و آنگه بنشین و کامرانی می کن
۲ بیت
با خلق به خُلق زندگانی می کن
نیکی همه عمر تا توانی می کن
کام همه را بر آر از دست و زبان
و آنگه بنشین و کامرانی می کن
تا دیدهٔ دل ز دیدهها نگشاییهرگز ندهند دیدهها بینایی