رباعی شمارهٔ ۱۵۰
اندازهٔ متن
ای پای شرف بر سر افلاک زده
وی دم همه از خلعت لولاک زده
و آنگه به سرانگشت ارادت، یک شب
درع قصب ماه فلک چاک زده
۲ بیت
ای پای شرف بر سر افلاک زده
وی دم همه از خلعت لولاک زده
و آنگه به سرانگشت ارادت، یک شب
درع قصب ماه فلک چاک زده
تا دیدهٔ دل ز دیدهها نگشاییهرگز ندهند دیدهها بینایی