رباعی شمارهٔ ۱۸۶
اندازهٔ متن
ای دل ز غبار تن اگر پاک شوی
تو روح مقدسی، بر افلاک شوی
عرش است نشیمن تو، شرمت بادا
کآیی و مقیم خطهٔ خاک شوی
۲ بیت
ای دل ز غبار تن اگر پاک شوی
تو روح مقدسی، بر افلاک شوی
عرش است نشیمن تو، شرمت بادا
کآیی و مقیم خطهٔ خاک شوی
تا دیدهٔ دل ز دیدهها نگشاییهرگز ندهند دیدهها بینایی