دفتر شعر
۶ شعر در این دفتر
مطربا، نغمهٔ حزین بر داریک زمانم دماغ جان تر دار
بود مردی همیشه در گلخنگلخنش بود سال و مه گلشن
در هوای تو جان و تن بارستجان فدا کرد عاشق و وارست
آن پری، بعد از آنکه تیر انداختگلخنی زخم خورده را بشناخت
تیری، ای دوست، برکش از ترکشپس به آبروی چون کمان درکش
هر که را نیست عیش خوش بیدوستاین مناجات میکند: کاری دوست