دفتر شعر
۵ شعر در این دفتر
غنچه گر پیش آن دهن خنددبر بتر جای خویشتن خندد
کسی کاو عقل دور اندیش داردهمیشه می به نزد خویش دارد
بیا زچهره ی گلگون می، نقاب اندازبه جام چون مه نو، جرم آفتاب انداز
بیا چو غنچهٔ تر، خیمه زن برابر گلشراب لالهصفت خور، به بوی ساغر گل
صبحدم با دو چشم خواب زدهبا رخی از عرق گلاب زده