دفتر شعر
۲۹ شعر در این دفتر
بٰالٰا نَدُوّمِهْ بِهْ اُونْ دِرٰازْ، نِهْ کُوتٰازَرْدَسْت وُ، سیمْ تَنْ، بِلُورِ پِیوُنِهْ پا
اگر غمْ کَسِ دلْ رهْ تراکنّیاهزار پاره شه وسّه مه دل بئیوا
اَمیرْ گِنِهْ:ای پٰاکِهْ طَلْعَتْ مِهْ گُوُهِرْ!سی سٰالْ تَنْ بِهْ خٰاکْ دَووُ، جِدٰا بووُ سَرْ،
اُونْمٰاهْ کِهْ بُورْدِهْ بِهْ تِهْ وٰاهِشْتِمِهْ شَهْرْاَیْ مِرِهْ بَوینی چَنْگْ زَنّی تِهْ شِهْ خِرْ
اَمیرْ گِنِهْ: عٰاشِقْمِهْ چُونْ مٰارْ بِهْ تِهْ چیرْگَهْرِهْ سَرْتِرِهْ دٰایِمْ نِوٰاخْتِهْ، ٰدٰاشیرْ
اوّلْ گمّه با قادرْ اَفسونهی عِشْقْبساته گِل عاشقْ (آدم) بِهُونهیِ عِشْقْ
امیر گنه: چَنه زَنّی مه دلْ ره چنگ؟ناله و نوا هَرگه دَرئینه آهنگْ
ته چیرُو بَرفه که هَنترْته نکُو فعلْمنه سوته دلْ چادرْ بزوئه تهْ خَیلْ
سِرْخِهْ گِلْ بِوارِسِّهْ خونکارْ به ته دیمْلُورِهْ دُر بِوارِسِّهْ، جِنافهرِهْ سیمْ
منْ اوُنْ فرنگی کافِر بیدین بُومْ،من بتْ پرستونْرِهْ همهیِ مَهینْ بُومْ،
سه حجّت و مه حاجت و مه دِل بَنْنور دْ چشْ و تاجِ سر، مه خداون!
بسیار مَیٰله دوستِ منْزلْ هارسیینْمِدٰامْ شو و روزْ ته چیره آرمیینْ
ختا و ختن تا هندوستون پائیناون دشت قبچاق و سرحدِّ مدائین
نَترسُ و نَلَرْز مهْر نورز، مه چشمِ سو!چُون چٰارپا به چٰار تَنْگ بَکشْ وُ بَروُشْ تو
اَمیر گنهْ: یٰارِ مِهرِبون بِیٰامُواُونْ غُنچهْ لُویِ تَنْگه دِهُونْ بیٰامُو
دایم به ته حوری روشی نگار بو!ساقی و صراحی و پیاله کار بو!
یا ربْ سَد و بیست سالْ عمرِته دراز بو!ته روشن درِ دولتْ همیشه باز بو!
یا ربْ که تنه دولتْ به کامرونْ بو!خدا وُ رسولْ با علی یاوَروُنْ بو!
نُوروزِ گِل قُلْ انّما تویی تووینشِ همه، ذهن وُ ذکا تویی تو
تا که گردش نیلوفری بپا بو،ته دلْ خرّم و خوان کرم بجا بو!
امیر گنه: لَمالَمْ بدیمه لٰاررهسی خیمه و خرگاه دیمه سبزهزارره
امیر گنه: چارده دُوستهْ سالْ خجیرهدوستِ سینهمالْ، وارنگِ کال خجیره
امیر گنه: چن چی خشه: تنگ دهون تهسُو آل و جنافه و لُو و دندون ته
امیر گنه: منْ بَندومهْ کردْگارهوی که پرسشْ ره راستْ کنّه من ویاره