دفتر شعر
۱۶ شعر در این دفتر
شِهْ دُونِشْ جِهْ چِهْ گُوهِرْ اَفْشُونِسْتیمٰا؟خِشِهْ گُوئِهْ دُوسْتْ رِهْ دِشْمِنْ دُونِسْتیمٰا
امرو بدینی آدِمْ که وی پریزامنْ ندیمهْ یارْرهْ همه چی برازا
تخمِ زاهدی اندی که کاشْتِمِهْ یارون!به وختِ دِروُ، خوشه نداشْتِمِهْ یارون!
امیر گنه: حیرونمه سرِّ خدارهْاز خوبی دریغ نکرده بیبفا ره
امیر گنه: گوهر چاردَهْ ماهِ منیرهاین شهرْ همه جا گوهرِ نَومْ خجیره
حیا بُو مره کَشْ، ته خجیره خوییته صَدْ طَرفْ سخنْ ره به نازْ بئویی
ته مهرْوَرْزمْ تا اَسْترهْ خرگوش زایی،تا لَلْ به پیشِ عَنقٰا بُورهْ بیایی،
نه لوح، نه قَلم، نه فرش و نه کُرسی بی،امامِ شهید، قاتلِ خودْ بَدی بی،
قَسِمْ خِرْمِهْ مِهْ جٰان وُ دِلْ، مِهْ دِلٰا رٰابِهْ اوُنْ قادِرِ فَرْدِ بِهْدُونِ دانا
ویهارْ درآمُو خرّم بییه شباروبتاوسهْ عالمْرهْ ته چیرهْ دَر شُوْ
امیر گنه: تا عالمْ بجا، قرارْ بو،تا هَفتهْ وُ سالُ ماهْ، لَیلُ و نهارْ بو،
دلْ دارْمه یکی، نیل و زینگالْ آساییدَپیتهْ به ته عشقْ و نَشّومهْ جایی
با اینْ اَندی کَسْ که دلْ دَوستی روجییکی ونهْ دوستْ که دلْ منه وَرْ سوجی
مِنْ مِهْرِ تِرِهْ دٰارْمِهْ دِلِ مییُونْ مَشْتْاَگِرْ چُویِ خِشْکْ بَوِّمْ، کِنٰارْ کَتْبُومْ دَشْتْ
سی جیم وُ پنجاه جیم وُ پنجاه هزار جیمسی نادِعلی بیش دَکِنّی بُو ته دیم
امیر گنه:ای خرّم ویهارْ، چه کیشی؟ای چونْ پَرِ تاوُوسْ به نگارْ، چه کیشی؟