بخش دوازدهم از عطار نیشابوری

بخش ۱ - المقاله الثانی عشر

الا ای سر به غفلت در نهادهبه دنیا دین خود بر باد داده

یکی دیوانه‌ای اِستاد در کوی

بخش ۲ - الحکایه و التمثیل

جهانی خلق می‌رفتند هر سوی

برِ محمود شد دیوانه‌ای خوار

بخش ۳ - الحکایه و التمثیل

که هستم بر ایازت عاشقِ زار

غلامی با طبق می‌رفت خاموش

بخش ۴ - الحکایه و التمثیل

طبق را سر بپوشیده به سرپوش

حکیمی را یکی زر در بدل زد

بخش ۵ - الحکایه و التمثیل

حکیم اندر حق او این مثل زد

مگر می‌کرد درویشی نگاهی

بخش ۶ - الحکایه و التمثیل

درین دریای پر دُر الهی

شنودم من که غولی روستایی

بخش ۷ - الحکایه و التمثیل

به شهر آمد بدست بی‌نوا‌یی

چنین گفته‌ست آن پیر پر اسرار

بخش ۸ - الحکایه و التمثیل

که نه گم می‌شوی تو نه پدیدار

به منبر بر امامی نغز گفتار

بخش ۹ - الحکایه و التمثیل

ز هر نوعی سخن می‌گفت بسیار

شبی آن پیر زاری کرد بسیار

بخش ۱۰ - الحکایه و التمثیل

که یارب این حجاب از پیش بردار

چنین گفته‌ست آن دریای پر نور

بخش ۱۱ - الحکایه و التمثیل

که خاک او به خرقان‌ست مستور

بخش ۱۲ - الحکایه والتمثیل

بر آن پیر زن شد مرد مهجورکه برگو سرگذشتی گفت هین دور

عزیزی گفت از عرش دل افروز

بخش ۱۳ - الحکایه و التمثیل

خطاب آید بخاک تیر هر روز