دفتر شعر
۱۳ شعر در این دفتر
شمارهٔ ۱
تا از نظر شفاعتش زنده نبود
شمارهٔ ۲
مقصود ز اعراض و ز جوهر او بود
شمارهٔ ۳
در حضرت حق غرقهٔ بیخویشی بود
شمارهٔ ۴
وین خیمه به گرد تودهٔ خاک زدند
شمارهٔ ۵
هم مایهٔ آفرینشی از لولاک
شمارهٔ ۶
وز پرتو اوست حسن در هر دو جهان
شمارهٔ ۷
مصداق تعزّ من تشا کیست تویی
شمارهٔ ۸
وز عالم قدس این مجاهز که تراست
شمارهٔ ۹
عصیان از ما، چنان که عصمت از تست،
شمارهٔ ۱۰
بر پشتی چون توئی بدیعی نبود
شمارهٔ ۱۱
کس را نبود در همه آفاق غمی
شمارهٔ ۱۲
میبشکافد ماه فلک، هر ماهی
شمارهٔ ۱۳
هم هفت فلک، حلقهٔ ایوان تواند