مثنوی شمارهٔ ۱
الا ای نیوشنده هوشیار یکی نغز گفت آرمت گوش دار به گیتی بسی رفت گفت و شنید که تا آفرینش چه سان شد پدید به اندازه وهم خود هر کسی سخن های بیهوده راند بسی چو مرد از خرد ره نداند برون خ...
میرزا حبیب الله شیرازی متخلص به قاآنی فرزند محمدعلی گلشن از شعرای نامدار عهد قاجار است. وی در سال ۱۲۲۳ هجری قمری در شیراز متولد شد، تحصیلات مقدماتی را در همان شیراز گذراند. او در اوان جوانی عازم مشهد شد تا در آنجا به ادامهٔ تحصیل بپردازد. در سفر به تهران شعری در مدح فتحعلی شاه سرود و از وی لقب مجتهد الشعرا گرفت. قاآنی در ادبیات عرب و فارسی مهارت کافی یافت و به حکمت نیز علاقهٔ سرشاری داشت. او با زبانهای فرانسه و انگلیسی نیز تا حد زیادی آشنایی داشت. همچنین در ریاضیات، کلام و منطق نیز استادی مسلم به شمار میرفت. دیوان اشعار وی بالغ بر بیست هزار بیت است. او کتابی به نام پریشان به سبک گلستان در نثر نگاشت. قاآنی در سال ۱۲۷۰ هجری قمری در تهران وفات یافت و درحرم حضرت عبدالعظیم مدفون شد.
الا ای نیوشنده هوشیار یکی نغز گفت آرمت گوش دار به گیتی بسی رفت گفت و شنید که تا آفرینش چه سان شد پدید به اندازه وهم خود هر کسی سخن های بیهوده راند بسی چو مرد از خرد ره نداند برون خ...
بانوی شه قبله اهل حرم گلبن رضوان گل باغ ارم مهر فلک شیفته چهر او زهره و مه مشتری مهر او زلفش گردون و رخش آفتا ب موی همه چین و به چین مشک ناب راهزن زهره دو هاروت او لعل جگر خون ز دو...