خانه محتوا کتاب‌فروشی خرید اشتراک وبلاگ تماس با ما

ورود/ ثبت نام

خانه محتوا کتاب‌فروشی خرید اشتراک وبلاگ تماس با ما

ناهید

مرجع تخصصی فرهنگی هنری برای داستان، شعر و کتاب صوتی فارسی

ناهید بستری برای انتشار، خرید و شنیدن آثار ادبی و صوتی از نویسندگان، شاعران و خالقان مستقل است.

دسترسی سریع

داستان‌ها کتاب‌های صوتی شعرها درباره ما

تماس با ما

آدرس: مشهد، بلوار احمدآباد، عارف 8، پلاک 33 واحد 1

تمام حقوق محفوظ و متعلق به پلتفرم فرهنگی ناهید می باشد.

قطران تبریزی | اشعار و دیوان | ناهید

قطران تبریزی

قطران تبریزی

شرف‌الزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، هم‌دوران با شدادیان و روادیان است.

بخش‌های دیوان قطران تبریزی

قطران تبریزی دیوان اشعار۱ ترجیعات۴ ترکیبات۶ رباعیات۱۵۱ قصاید۲۱۴ مسمطات۲ مقطعات۱۴۹

اشعار قطران تبریزی

۵۲۷ شعر

شمارهٔ ۹۲ - در مدح ابونصر مملان

یاقوت سرخ شد ز می از ابر در بار شاخ درخت دارد یاقوت و در بار چون بربط نواخته و چنگ ساخته قمری و فاخته بخروشند بر چنار گل بر زمین بخندد مانند روی دوست ابر از هوا بگرید چون چشم من بز...

شمارهٔ ۹۳

هان صایم نواله این سفله میزبان زین بی نمک ایا منه انگشت بر دهان لب تر مکن به آب که طلق است در قدح دست از کباب دار که زهر است توامان با کام خشک و با جگر تفته در گذر ایدون که در سراس...

شمارهٔ ۹۳

کوشم که بپوشم اندوه نخروشم پیدا کند این دو دیده تا کی پوشم چون گفته بخردان همی بنیوشم با زخم زمانه هرچه یکسر کوشم

شمارهٔ ۹۳ - در مدح شاه ابونصر محمد در تهنیت عید

از غم هجر طراز همه خوبان طراز زرد و باریکم و لرزانم چون تار طراز به امید خبر یار و به طمع نظرش به شبان سیه دیر و به روزان دراز اگرم گوش بخارد نبرم دست به گوش اگرم خواب بگیرد نکنم د...

شمارهٔ ۹۴

سرنگون مانده است جانم زان دو زلف سرنگون لاله گون گشته است چشمم زان دو لعل لاله گون تا بناگوشش ندیدم مه ندیدم بارور تا زنخدانش ندیدم چه ندیدم سرنگون از دهانش خیره ماندم من که چون گو...

شمارهٔ ۹۴

از بهر تو گنج خویشتن پالودم پالودم گنج و درد دل بزدودم هر چند ترا جز از وفا ننمودم یک روز نکردی به وفا خشنودم

شمارهٔ ۹۴ - در مدح ابوالیسر

بهشت وار شد از نوبهار گیتی باز در بهشت بر او کرد چرخ گویی باز درم درم شده روی زمین چو پشت پلنگ شکن شکن شده آب شمر چو سینه باز سرشگ ابر کند هر فراز را چو نشیب نسیم باد کند هر نشیب ر...

شمارهٔ ۹۵

فراز و نشیب است روی زمین متاز ای برادر گشاده عنان سخن نیک بر سنج و از دل بگوی ره راست بشناس و بی غم بران برنج ار بکاهم ننالم ز غم ز چرخ ار بمیرم نخواهم امان چو کورست گیتی چه خیر از...

شمارهٔ ۹۵

با چشم و لبت شرنگ و شکر بینم با زلف و رخت عقیق و عنبر بینم هر روز ملاحتیت دیگر بینم آرام دلم به وصلت اندر بینم

شمارهٔ ۹۵ - قصیده

خسروا بیم است کز گیتی برآید رستخیز تا تو برخیزی به شادی تندرست و شاد خیز تا بنالیدی تو لختی دوستداران ترا دیده ها گشتست باران ریز و دل ها ریز ریز رنج و بیماری کشیدی هفته ای آن رفت ...

شمارهٔ ۹۶

به تبریز خانه برین بر زمین بکردم بدینار و در ثمین پر از بوستانش یمین و یسار پر از گلستانش یسار و یمین ز بس بوی فرخار وارش هوا ز بس نقش کابل مثالش زمین فراوان در او خورده میر اجل می...

شمارهٔ ۹۶

گویند مرا ز عشق آن تازه صنم نه خندی و نه ز دیدگان باری نم گفتم متحیرم نه شادم نه دژم کم نیست دل و ز دل بود شادی و غم

شمارهٔ ۹۶ - در مدح ابونصر سعدبن مهدی

ز چین زلف مه نیکوان چین و طراز همیشه سلسله ساز است با دو درع طراز گهی ز میغ زند بر مه دو هفته رقم گهی ز مشگ کند بر گل شکفته طراز ز زخم او همه را بیم و دست اوست سلیم که هست گاه زره ...

شمارهٔ ۹۷

آن کس که بیک چشم زدن برد دل من زد آتش افروخته در آب و گل من هرگز نکند سوی من خسته نگاهی از آنکه نخواهد که شود شاد دل من

شمارهٔ ۹۷

تا دور شدی تو از من ای سرو روان شد خون دلم به دو رخ از دیده روان جانی و دلی داشتم ای سرو روان در وصل تو دل دادم و در هجر تو جان

شمارهٔ ۹۷ - در مدح امیر ابونصر مملان

صبر من کوتاه گشت از عشق آنزلف دراز کو گهی با گل بسیر است و گهی با مل براز تا ندیدم زلف او کژدم ندیدم گل سپر تا ندیدم چشم او نرکس ندیدم مهره باز آن همی آزار دم دل کش خریدارم بجان وی...

شمارهٔ ۹۸

ای زدوده دل و زدوده سخن تازه گشت از تو روزگار کهن زایران سر نهاده اند بتو مال تو زین قبل نگیرد تن بگشایی دل یکی به سخا بزدایی دل یکی بسخن بی تو رادی چو دیده بی دیدار بی تو شادی چو ...

شمارهٔ ۹۸

ای کرده به بند دوستی بسته دلم با تو به هوای و مهر پیوسته دلم هر گه گردد به درد و غم خسته دلم روی تو کند ز درد وارسته دلم

شمارهٔ ۹۸ - فی المدیحه

نهاد روی بما دولت و سعادت باز ز رنج و درد بدل دادمان سلامت و ناز گرفت سعد فراز و گرفت نحس نشیب گرفت رنج نشیب و گرفت ناز فراز نهفته سود در آمد ز خواب و خفت زیان حقیقت آمد و اندر نوش...

شمارهٔ ۹۹

بوستان زرد شد ز باد خزان تا هوا سرد شد ز باد بزان گشت رنگ رزان چو رنگ زریر ناگذشته بدست رنگ رزان میغ زی دست شه نهاده ز کوه همچو کوره سرای خشت پزان شهریار جهان نشسته بناز دل ربوده ب...

شمارهٔ ۹۹

چون بی تو بوم جفت غم و درد بوم چون با تو بوم ز درد و غم فرد بوم با تو به دو رخ سرخ تر از ورد بوم بی تو به دو رخ چون سمن زرد بوم

شمارهٔ ۹۹ - فی المدیحه

ای آفریدگار چو تو نافریده کس کار تو دانش و دهش و دین و داد بس آنکس که یک نفس بزند بی رضای تو باشد دلیل آنکه همان باشدش نفس زی هر شهی نتازی هرگز برای جنگ شهباز می نه پرد هرگز سوی مگ...

مثنوی

ز نزدیک این کهتر کهتران بنزدیک آن مهتر مهتران سپهدار دوران ابوالیسر کوست جگر سوز دشمن دل افروز دوست بجسم اندر از روح بایسته تر بجان اندر از عقل شایسته تر برادی چو ابرو بمردی چو ببر...

صفحه قبلصفحه ۲۲ از ۲۲

بازگشت به فهرست شاعران