شمارهٔ ۳۱ - جانب گلشن
ای که می نالی ز دوران جور یار من نگر اضطراب از من نگر صبر و قرار من نگر جانب گلشن مرو کان یک دو روزی بیش نیست پر ز اشک لاله گون دایم کنار من نگر ای که می گویی ندادم دل به خوبان هیچ...
عبدالقادر گیلانی (جیلانی) (تولد ۴۷۰ الی ۴۹۱ - وفات ۵۶۰ الی ۵۶۲ ه.ق) از مشایخ صوفیه و مؤسس سلسله تصوف قادریه است. وی در شعر تخلص «محیی» را اختیار کرده بوده و دیوان شعرش به «دیوان غوث اعظم» معروف است. غزلیات عبدالقادر گیلانی به همت آقای سید جابر موسوی در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
ای که می نالی ز دوران جور یار من نگر اضطراب از من نگر صبر و قرار من نگر جانب گلشن مرو کان یک دو روزی بیش نیست پر ز اشک لاله گون دایم کنار من نگر ای که می گویی ندادم دل به خوبان هیچ...
ای ذکر تو را در دل هر دم اثری دیگر وای از تو به ملک جان دارم خبری دیگر از تیر ملامت ها داریم دل مجروح جز لطف تو ما را نیست والله سری دیگر سلطان جمال تو تا جلوه دهد خود را برساخته ا...