شمارهٔ ۱۲۲
اندازهٔ متن
بعد سالی در گلستان جلوهای گل کرد و رفت
خندهای بر بی قراریهای بلبل کرد و رفت
۱ بیت
بعد سالی در گلستان جلوهای گل کرد و رفت
خندهای بر بی قراریهای بلبل کرد و رفت
قد رعنای ترا تا دید، از شرمندگیقمریان را سرو شد سوهان طوق بندگی