شمارهٔ ۲۱۳
اندازهٔ متن
به عادت هر کجا زهری است شیرین چون شکر گردد
به جز هجران که هر دم تلخی او بیشتر گردد؟
۱ بیت
به عادت هر کجا زهری است شیرین چون شکر گردد
به جز هجران که هر دم تلخی او بیشتر گردد؟
قد رعنای ترا تا دید، از شرمندگیقمریان را سرو شد سوهان طوق بندگی