شمارهٔ ۲۱۴
اندازهٔ متن
چنین از می گر آن سیب زنخدان لاله گون گردد
سرانگشت سهیل از زخم دندان جوی خون گردد
۱ بیت
چنین از می گر آن سیب زنخدان لاله گون گردد
سرانگشت سهیل از زخم دندان جوی خون گردد
قد رعنای ترا تا دید، از شرمندگیقمریان را سرو شد سوهان طوق بندگی