شمارهٔ ۳۹۰
اندازهٔ متن
جوانی برد با خود آنچه می آمد به کار از من
خس و خاری به جا مانده است از چندین بهار از من
۱ بیت
جوانی برد با خود آنچه می آمد به کار از من
خس و خاری به جا مانده است از چندین بهار از من
قد رعنای ترا تا دید، از شرمندگیقمریان را سرو شد سوهان طوق بندگی