رباعی شمارهٔ ۹۹
اندازهٔ متن
ای ابر پر آب بر هوا می پویی
گریان گریان رخ ز حیا می شویی
فریاد کنان چو رعد و برداشته آب
از بهر حسین ، کربلا می جویی
۲ بیت
ای ابر پر آب بر هوا می پویی
گریان گریان رخ ز حیا می شویی
فریاد کنان چو رعد و برداشته آب
از بهر حسین ، کربلا می جویی
گر تیر به جانب فلک بگشاییشب خال سیه از رخ مه بربایی