شمارهٔ ۱۳
اندازهٔ متن
از برف سر کوه چو ذات الحُبُکست
وین برف پرنده در هوا بس سُبُکست
ای شاه جهان، بنده ز سرما تُنُکست
کوه و در و دشت گنبدان بس خُنُکست
۲ بیت
از برف سر کوه چو ذات الحُبُکست
وین برف پرنده در هوا بس سُبُکست
ای شاه جهان، بنده ز سرما تُنُکست
کوه و در و دشت گنبدان بس خُنُکست
میکوشیدیم کز تو سازیم کسینتوانستیم و جهد کردیم بسی