شمارهٔ ۲۱
اندازهٔ متن
ساقت که بآرزو پرستند او را
همچون دل من چرا بخستند او را
زخمی که حوالت گه او بود دلم
دردا گه برشته بر تو بستند او را
۲ بیت
ساقت که بآرزو پرستند او را
همچون دل من چرا بخستند او را
زخمی که حوالت گه او بود دلم
دردا گه برشته بر تو بستند او را
زلف تو چو بروی تو افتد گوییدر شب بچراغ می کنم دلجویی