شمارهٔ ۲۲۲
اندازهٔ متن
از عکس لبت دیده بدخشان گردد
وز یاد رخت سینه گلستان گردد
بی روی توگر آب خورم چون گلبن
اندر دل من چو غنچه پیکان گردد
۲ بیت
از عکس لبت دیده بدخشان گردد
وز یاد رخت سینه گلستان گردد
بی روی توگر آب خورم چون گلبن
اندر دل من چو غنچه پیکان گردد
زلف تو چو بروی تو افتد گوییدر شب بچراغ می کنم دلجویی