شمارهٔ ۲۵۴
اندازهٔ متن
زلفت که دلم را بفغان می آرد
از دل سیهی مرا بجان می آرد
هر کجا که حدیثی ز درازی گویند
او سر ز فضولی بمیان می ارد
۲ بیت
زلفت که دلم را بفغان می آرد
از دل سیهی مرا بجان می آرد
هر کجا که حدیثی ز درازی گویند
او سر ز فضولی بمیان می ارد
زلف تو چو بروی تو افتد گوییدر شب بچراغ می کنم دلجویی