شمارهٔ ۲۶۷
اندازهٔ متن
آن غنچۀ گل که طبع خرّم آورد
در دیدهٔ نازنین از آن نم آورد
کامروز صباش بریکی دم آورد
برگی که بخون دل فراهم آورد
۲ بیت
آن غنچۀ گل که طبع خرّم آورد
در دیدهٔ نازنین از آن نم آورد
کامروز صباش بریکی دم آورد
برگی که بخون دل فراهم آورد
زلف تو چو بروی تو افتد گوییدر شب بچراغ می کنم دلجویی