شمارهٔ ۳۰۲
اندازهٔ متن
عشق تو مرا جان و روان میبخشد
اندوه توام شادی جان میبخشد
بخشنده بود مست، از آن خستهدلم
تا مست تو شد هردو جهان میبخشد
۲ بیت
عشق تو مرا جان و روان میبخشد
اندوه توام شادی جان میبخشد
بخشنده بود مست، از آن خستهدلم
تا مست تو شد هردو جهان میبخشد
زلف تو چو بروی تو افتد گوییدر شب بچراغ می کنم دلجویی