شمارهٔ ۳۳۵
اندازهٔ متن
زر رشتۀ خور زتاب شب بگسستند
یکباره در روزه بما در بستند
تا پای و سر شام و سحر نشکستند
تا روز و شب از آمد و شد ننشستند
۲ بیت
زر رشتۀ خور زتاب شب بگسستند
یکباره در روزه بما در بستند
تا پای و سر شام و سحر نشکستند
تا روز و شب از آمد و شد ننشستند
زلف تو چو بروی تو افتد گوییدر شب بچراغ می کنم دلجویی