شمارهٔ ۳۴۰
اندازهٔ متن
چون کالبدم ز روح وا پردازند
در کنج یکی تیره مغاک اندازند
از یاد لب تو بر دهان آرد آب
هر کوزه که از خاک منش بر سازند
۲ بیت
چون کالبدم ز روح وا پردازند
در کنج یکی تیره مغاک اندازند
از یاد لب تو بر دهان آرد آب
هر کوزه که از خاک منش بر سازند
زلف تو چو بروی تو افتد گوییدر شب بچراغ می کنم دلجویی