شمارهٔ ۳۴۳
اندازهٔ متن
وقتست که باز بلبل آشوب کند
فرّاش چمن ز باد جاروب کند
گل پیرهن دریدۀ خون آلود
از دست رخ تو بر سر چوب کند
۲ بیت
وقتست که باز بلبل آشوب کند
فرّاش چمن ز باد جاروب کند
گل پیرهن دریدۀ خون آلود
از دست رخ تو بر سر چوب کند
زلف تو چو بروی تو افتد گوییدر شب بچراغ می کنم دلجویی