شمارهٔ ۳۷۱
اندازهٔ متن
خورشید اگر چه در جهان فرد برد
ز آمد شدنش دلی پر از درد بود
هم وقت برآمدن دمش سرد بود
هم وقت فروشدن رخش زرد بود
۲ بیت
خورشید اگر چه در جهان فرد برد
ز آمد شدنش دلی پر از درد بود
هم وقت برآمدن دمش سرد بود
هم وقت فروشدن رخش زرد بود
زلف تو چو بروی تو افتد گوییدر شب بچراغ می کنم دلجویی