شمارهٔ ۳۷۶
اندازهٔ متن
خاک طبرستان ز طرب دلکش بود
خاراش همه سبزۀ دیباوش بود
هر کس که نبود پوشش ار زقصب
از ابر همیشه بر سر او رش بود
۲ بیت
خاک طبرستان ز طرب دلکش بود
خاراش همه سبزۀ دیباوش بود
هر کس که نبود پوشش ار زقصب
از ابر همیشه بر سر او رش بود
زلف تو چو بروی تو افتد گوییدر شب بچراغ می کنم دلجویی