شمارهٔ ۴۲۱
اندازهٔ متن
می نتوانم اشک فراوان بارید
خون جگر از دیده چو باران بارید
صد گونه بهانه بیش بر باید ساخت
تا بی تو دو قطره اشک بتوان بارید
۲ بیت
می نتوانم اشک فراوان بارید
خون جگر از دیده چو باران بارید
صد گونه بهانه بیش بر باید ساخت
تا بی تو دو قطره اشک بتوان بارید
زلف تو چو بروی تو افتد گوییدر شب بچراغ می کنم دلجویی