شمارهٔ ۴۳۵
اندازهٔ متن
تا کرد مرا دیده بروی تو نظر
اندر سر من نماند از عقل اثر
این عقل بود که خانه پر لعل و گهر
چشمم همه شب گشاده می دارد در؟
۲ بیت
تا کرد مرا دیده بروی تو نظر
اندر سر من نماند از عقل اثر
این عقل بود که خانه پر لعل و گهر
چشمم همه شب گشاده می دارد در؟
زلف تو چو بروی تو افتد گوییدر شب بچراغ می کنم دلجویی