شمارهٔ ۴۷۱
اندازهٔ متن
ای دل که ترا گفت این دم میخور
کانگه که نباشی غم عالم میخور؟
نابودن خود بدیدۀ عقل ببین
آنگه اگرت کری کند غم میخور
۲ بیت
ای دل که ترا گفت این دم میخور
کانگه که نباشی غم عالم میخور؟
نابودن خود بدیدۀ عقل ببین
آنگه اگرت کری کند غم میخور
زلف تو چو بروی تو افتد گوییدر شب بچراغ می کنم دلجویی