شمارهٔ ۶۰۴
اندازهٔ متن
چون کوس ز پرخاش بود آوازم
چون نیزه بسر بجنگ دشمن یازم
چون تیر به تنها شکنم قلب عدو
چون تیغ برهنه بر سر او تازم
۲ بیت
چون کوس ز پرخاش بود آوازم
چون نیزه بسر بجنگ دشمن یازم
چون تیر به تنها شکنم قلب عدو
چون تیغ برهنه بر سر او تازم
زلف تو چو بروی تو افتد گوییدر شب بچراغ می کنم دلجویی