شمارهٔ ۶۶۱
اندازهٔ متن
گر با تو بنای وصل آغاز نهیم
روی از غم دل بنعمت و ناز نهیم
همچون پرگار این همه سرگردانی
چندان باشد که سر بسر بازنهیم
۲ بیت
گر با تو بنای وصل آغاز نهیم
روی از غم دل بنعمت و ناز نهیم
همچون پرگار این همه سرگردانی
چندان باشد که سر بسر بازنهیم
زلف تو چو بروی تو افتد گوییدر شب بچراغ می کنم دلجویی