شمارهٔ ۶۹۹
اندازهٔ متن
ای شادی آن عهد که بودت غم من
بودی شب و روز مونس و همدم من
در خاطر من نبدکه ناگاه چنین
تو کم ز منی گیری .و گیری کم من
۲ بیت
ای شادی آن عهد که بودت غم من
بودی شب و روز مونس و همدم من
در خاطر من نبدکه ناگاه چنین
تو کم ز منی گیری .و گیری کم من
زلف تو چو بروی تو افتد گوییدر شب بچراغ می کنم دلجویی