شمارهٔ ۷۰۱
اندازهٔ متن
گر رنجه کنی قدم بپرسیدن من
روشن کنی از جمال خود مسکن من
مانندۀ پسته ام که بتوانی دید
خونین دل من در استخوان تن من
۲ بیت
گر رنجه کنی قدم بپرسیدن من
روشن کنی از جمال خود مسکن من
مانندۀ پسته ام که بتوانی دید
خونین دل من در استخوان تن من
زلف تو چو بروی تو افتد گوییدر شب بچراغ می کنم دلجویی