شمارهٔ ۷۴۷
اندازهٔ متن
چون دید که رکد غمزۀ خیره سته
بر قصد دلم کمان ابرو برزه
از پسته همی کرد اشارت که مزن
وز گوشۀ بادام همی گفت که ده
۲ بیت
چون دید که رکد غمزۀ خیره سته
بر قصد دلم کمان ابرو برزه
از پسته همی کرد اشارت که مزن
وز گوشۀ بادام همی گفت که ده
زلف تو چو بروی تو افتد گوییدر شب بچراغ می کنم دلجویی