شمارهٔ ۸۶۱
اندازهٔ متن
در هر عمری دمی که دمساز آیی
آن هم بدوصد کرشمه و نازآیی
وانگه که شوی رنجه نیایی بر من
چندانکه بپرسمت که کی بازآیی؟
۲ بیت
در هر عمری دمی که دمساز آیی
آن هم بدوصد کرشمه و نازآیی
وانگه که شوی رنجه نیایی بر من
چندانکه بپرسمت که کی بازآیی؟
زلف تو چو بروی تو افتد گوییدر شب بچراغ می کنم دلجویی