شمارهٔ ۳۵
اندازهٔ متن
دی چشم تو را سِحر مطلق می زد
مکر تو رهِ گنبد ارزق می زد
تا داشتی آفتاب در سایه زلف
جان بر صفت ذره معلق میزد
۲ بیت
دی چشم تو را سِحر مطلق می زد
مکر تو رهِ گنبد ارزق می زد
تا داشتی آفتاب در سایه زلف
جان بر صفت ذره معلق میزد
رویش نگر ار صورت جان می خواهیوصلش طلب ار ملک جهان می خواهی