شمارهٔ ۲۹۰
اندازهٔ متن
این خلق مجازی نه ز اهل هوشند
گر اهل ردا، وگر مرقّعپوشند
آمیزششان به هم ندارد مزهای
با هم چو شراب بینمک میجوشند
۲ بیت
این خلق مجازی نه ز اهل هوشند
گر اهل ردا، وگر مرقّعپوشند
آمیزششان به هم ندارد مزهای
با هم چو شراب بینمک میجوشند
ای قد تو سرو چمن دلجوییروی تو گل گلشن نیکورویی