شمارهٔ ۲۰
اندازهٔ متن
ای باد مراغه حال خویشان خون است
وان یار مرا زلف پریشان چون است
خون گشت دلم ز درد نادیدنشان
گویی دل نازنین ایشان چون است
۲ بیت
ای باد مراغه حال خویشان خون است
وان یار مرا زلف پریشان چون است
خون گشت دلم ز درد نادیدنشان
گویی دل نازنین ایشان چون است
ای باد اگرش خوش دل و تنها بینیاو را هوس این دل شیدا بینی