شمارهٔ ۲۹
اندازهٔ متن
چون زرد شد از رنج گل رعنایت
شد رنج خجل ز روی شهرآرایت
دانست که زو دردسری یافتهای
افتاد کنون به عذر آن در پایت
۲ بیت
چون زرد شد از رنج گل رعنایت
شد رنج خجل ز روی شهرآرایت
دانست که زو دردسری یافتهای
افتاد کنون به عذر آن در پایت
ای باد اگرش خوش دل و تنها بینیاو را هوس این دل شیدا بینی