حکایت شمارهٔ ۴۸

نماند حاتمِ طایی ولیک تا به ابد

بمانْد نامِ بلندش به نیکویی مشهور

زکات مال به در کن که فَضْلهٔ رَز را

چو باغبان بزند، بیشتر دهد انگور

نبشته است بر گورِ بهرامِ گور

که دستِ کَرَم به ز بازویِ زور