شمارهٔ ۴۵ - صفت دلبر چوگان باز است

تازان درآمد از در میدانش

چون ماه آسمان یکرانش

گوی و دلم دو کوی به پیشش در

هر دو غمی ز زخم فراوانش

این گوی خسته از مژه چشمش

وآن گوی جسته از سر چوگانش