شمارهٔ ۱۷
اندازهٔ متن
هر چند که خصمی سپهر از جهل است
آسان گذرد به خاطری کو اهل است
عاجز شده روزگار از خصمی ما
دشوار زمانه بس که بر ما سهل است
۲ بیت
هر چند که خصمی سپهر از جهل است
آسان گذرد به خاطری کو اهل است
عاجز شده روزگار از خصمی ما
دشوار زمانه بس که بر ما سهل است
مهری به لب خود زن اگر مرد مهیگر نیکی، اگر بدی، که خاموش بِهی