شمارهٔ ۳۸
اندازهٔ متن
غمنامهٔ ما خواند و جوابی ننوشت
از لطف گذشتیم و عتابی ننوشت
خاطر به امید ستمش خوش می بود
بی رحم، خراجی به خرابی ننوشت
۲ بیت
غمنامهٔ ما خواند و جوابی ننوشت
از لطف گذشتیم و عتابی ننوشت
خاطر به امید ستمش خوش می بود
بی رحم، خراجی به خرابی ننوشت
مهری به لب خود زن اگر مرد مهیگر نیکی، اگر بدی، که خاموش بِهی