شمارهٔ ۷۹
اندازهٔ متن
خورشید رخ تو تا دل افروز نشد
ما را شب بخت تیره فیروز نشد
از داغ تو سینه راحت اندوز نشد
هرگز به چراغ، شام کس روز نشد
۲ بیت
خورشید رخ تو تا دل افروز نشد
ما را شب بخت تیره فیروز نشد
از داغ تو سینه راحت اندوز نشد
هرگز به چراغ، شام کس روز نشد
مهری به لب خود زن اگر مرد مهیگر نیکی، اگر بدی، که خاموش بِهی