شمارهٔ ۱۴۵
اندازهٔ متن
جانان چو هوای جلوه ی ناز کند
هر ذرّه به اصل خویش پرواز کند
در پردهٔ اجمال، پسندد چو جمال
صد در ز تفاصیل شئون باز کند
۲ بیت
جانان چو هوای جلوه ی ناز کند
هر ذرّه به اصل خویش پرواز کند
در پردهٔ اجمال، پسندد چو جمال
صد در ز تفاصیل شئون باز کند
مهری به لب خود زن اگر مرد مهیگر نیکی، اگر بدی، که خاموش بِهی