شمارهٔ ۱۸۹
اندازهٔ متن
از کام دل است بس که عریان دستم
کوتاه فتاده از گریبان دستم
از بس که گزیدهام به دندان غضب
خونین شده چون پنجهٔ مژگان دستم
۲ بیت
از کام دل است بس که عریان دستم
کوتاه فتاده از گریبان دستم
از بس که گزیدهام به دندان غضب
خونین شده چون پنجهٔ مژگان دستم
مهری به لب خود زن اگر مرد مهیگر نیکی، اگر بدی، که خاموش بِهی