شمارهٔ ۱۹۶
اندازهٔ متن
داغ غم آن نگار مهوش دارم
چون شمع، تنی در آب و آتش دارم
الماس به زخم و نشترستان به جگر
با این همه شادم که دلی خوش دارم
۲ بیت
داغ غم آن نگار مهوش دارم
چون شمع، تنی در آب و آتش دارم
الماس به زخم و نشترستان به جگر
با این همه شادم که دلی خوش دارم
مهری به لب خود زن اگر مرد مهیگر نیکی، اگر بدی، که خاموش بِهی